BÜYÜK BALKAN TURU -2-

  • Konuk / Gürkut Acar

    Konuk / Gürkut Acar Yazı Arşivi
    21 Eylül 2019 /   1039 Okunma

    BÜYÜK BALKAN TURU -2-

    Değişik ülkeleri, kıtaları gezmek, gidip görmek aynı yerle ilgili kitaptan bilgiler edinmekten çok başka bir güzellik oluyor. Hani bir şarkıda Kaderimde hep güzeli aradım. İçimdeki sazlar başka söz başka. Hayalimde canlanırken muradım. Duvardaki resim başka sen başka” diyor ya… İşte öyle bir yeri haritada görmek başka, gidip yerinde görmek, halkını tanımak, kenti yaşamak bir başka oluyor. Sevgiliyi duvardaki resimde görmekle, elini tutmak, sarılarak yaşamak kadar farklı…

    Öyle olmasaydı, Antalya’ya bir yıl dolmadan 12,5 milyon yabancı turist gelir miydi?

    Geçen yazımızda Makedonya’nın sınırları içinde kalan Manastır’da Mustafa Kemal Atatürk’ün okuduğu Askeri Lise’deki ilgisizlik nedeniyle yaşadığım düş kırıklığını anlatmıştım. Makedonya Cumhuriyeti 1991 yılında Yugoslavya’nın dağılmasıyla bağımsızlığını ilan etti, (İlk tanıyan ülke biz (Türkiye Cumhuriyeti) olduk). Şu anda; Tarım ve hayvancılıkla geçinen yoksul bir ülkedir. Fakat kısa zamanda bizi geçerse şaşmayınız…

    Üsküp’ten, otobüsle Ohrid (Ohri okunur)’ye geçtik. Bizim Salda Gölü gibi bir göl kenarında kurulmuş ve UNESCO’nun (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Organizasyonu) tarafından “Dünya Mirası Şehir” olarak kabul edilmiş.

    “Ohrid Balkanlar’ın en güzel şehirlerinden birisi, Makedonya‘nın gözbebeği. Ülkenin 8. Büyük kenti olmasına rağmen, bana göre ülkenin en görülesi yeri. Küçük, şirin, huzurlu ve yeşil… Ohrid Makedonya’nın tartışmasız en gelişmiş turizm kenti. Ohrid’in antik dönemdeki adı Lychnidos, yani ışık şehri anlamına geliyor. Sonraları tepede anlamına gelen Vo Hrid adı ile anılır olmuş ve şimdiki adı da buradan geliyor.

    Makedonya’da turizmin göz bebeği Ohrid, Üsküp’e 3,5 saatlik mesafede bulunuyor. Ohrid Gölü’nün kıyısındaki bu yerleşim yeri tarihi kiliseleri, yemyeşil doğası, misafirperver insanları ve huzurlu sokaklarıyla hem tatil hem de dinlenmek için güzel bir seçenek. Ohrid, için Makedonya’nın incisi demek yanlış olmaz herhalde. Zaten Ohrid gölünden çıkarılan balığın pulundan elde edilen inciler dünyaca ünlü.”(*)

    Ohrid Gölü kıyısındaki bir otelde iki güzel gün geçirdik. Gölü besleyen kaynak sularının berraklığı, çokluğu, temizliği hepimizi çok etkiledi. En büyük şansımız çok iyi bir rehberimiz olmasıydı. Balkan kökenli, Türkiye’de yerleşik evli bir çocuklu, genç ve çok bilgili bir rehberdi. Bu konuda turu düzenleyen şirkete (adını vermeden) teşekkürlerimizi sunuyoruz.

    Ohrid Gölü’nde teknelerle yarım saatlik bir gezi yaptık. Daha sonra da kentin içini gezdik. Bir mahallede şaşırdık kaldık. Sanki Safranbolu’daydık! Meğer Padişahlardan birisi şehrin imarı için Safranbolu inşaat ustalarını getirtmiş ve onlar da aynı Safranbolu evleri gibi evler yapmışlar. En güzeli, tüm mahallenin ve şehrin aynen korunmuş olması… Oysa biz İstanbul’daki güzelim İstiklal Caddesini ne hale getirdik! İnsan başka ülkelerdeki tarihsel yapıların korunmasına bakıp kendimizdeki yenileme (restorasyon) adı altındaki rezillikleri görünce, üzüntü ve hüzün duyuyor…

    Bütün gezi boyunca, Balkanlar’daki köylerde ve şehirlerde İnce Minareli camiler görmek bizleri hem heyecanlandırdı hem de ümitlendirdi. Gezi boyunca hem rehberimizin dört lisan bilmesi nedeniyle hem de her yerde iş adamı olarak, turist olarak ya da yerleşmiş olarak birçok Türk olduğundan herhangi bir dil sorunu yaşamadık.

                   Osmanlı İmparatorluğu’nun Balkanlarda bıraktıklarına bakınca yüzünü Anadolu’ya değil Batıya, Avrupa’ya dönmüş bir İmparatorluk olduğunu daha iyi anlıyorsunuz. Balkan ülkeleri kaç yıl Osmanlı İmparatorluğu’nun egemenliği altında kalmıştır?  Bulgaristan (545 yıl), Yunanistan (400 yıl), Sırbistan (539 yıl), Karadağ (539 yıl), Bosna-Hersek (539 yıl), Hırvatistan (539 yıl), Makedonya (539 yıl), Slovenya (250 yıl), Romanya (490 yıl), Slovakya (20 yıl), Macaristan (160 yıl) (**)…

    Türklerin Balkanlar’daki varlığı halen devam etse de 1800’lü yıllardan sonra Türklerin Avrupa’dan sökülmesi, yaklaşık beş milyon Türkün ölümüne, beş milyon Türkün de Türkiye’ye göç etmesine neden olmuştur. Kimsenin toprağında gözümüz yok.  Bu büyük acıları yaşamış bir millet olarak Türkiye Cumhuriyeti’nin kıymetini bilelim. Anneannem Rukiye Suna, çocukluğumda; hep “Oğul Allah devlete, millete zeval vermesin” diye dua ederdi. Şimdi bunun ne demek olduğunu daha iyi anlıyorum…

    Bugün, “olmasaydı da olurduk” diyenlere biraz tarih okumalarını, biraz da Balkanları ve Endülüs’ü gezmelerini salık veririm… (devam edecek)


Yorum Yap