DAĞLAR BENİ BEKLERKEN

  • Nizamettin Özmen

    Nizamettin Özmen Yazı Arşivi
    28 Ocak 2020 /   1384 Okunma

    DAĞLAR BENİ BEKLERKEN

    Fincanımda sıcak süt, yanında rafadan yumurta.

    Kış düştü nihayet Antalya’ya.

    Bugün güneş gülümseyemedi balkonumda.

    Rachmaninoff tınıları kulağımda,

    Hani gece bir mezarlıktan geçersin ya dudağın daarmonisiz ıslıkla,

    Hani yükseltir ya sesini güçsüz olan bi ümitle,

    Öyle dolanıyor piyanistin parmağı tuşlarda,

    Sahi nerde Münir Nutettin,Neşet Ertaş nerde?

    Kitaba uzanıyorum yanı başımdaki,

    “Şiirlerde Antalya”

    Herkese başka yansımış gözünü sevdiğim,

    Kimi mavisine vurgun, kimi dağına.

    Ruhum seni arıyor sol yanımda.

    Dönüp bakamıyorum bile,

    Olmadığın gerçeğiyle yüzleşmek dokunur kalbime.

    Şimdi biraz daha sadedir piyano sesi,

    Kemanlar yaylanmakta tizden basa,

    ve bozuldu büyü telefon sesiyle…..

    “dağlar seni bekliyor” dedi,

    “düşmemiş yapraklar dalından sen gelmeyince…”

    Alıp başını gitti ruhum benden çok uzaklara…

     

    15. 12. 2019


Yorum Yap