Ve nihayet Elazığ NEYİN FOTOĞRAFINI ÇEKECEKSİN?

  • Nizamettin Özmen

    Nizamettin Özmen Yazı Arşivi
    11 Şubat 2020 /   337 Okunma

    Ve nihayet Elazığ NEYİN FOTOĞRAFINI ÇEKECEKSİN?

    Gün inerken Malatya yoluna dönüyoruz. Yanıbaşımızda bir baraj gölü var. Kaptanımız yapılış yılını merak ediyor. 1975 filanmış. 2002 yılından önce yapılmış olmasına azcık üzüldü ama yapacak bişey yok. Burada da 1 saat kadar dinlenip yeniden yola revan oluyoruz. Akşam saat 22. sularında Malatya tarafındayız. Kaptan okuduğu haberlerden etkilenmiş. “Elazığ’a gidersek gece uyurken brandayı açıp yardım malzemelerini çalabilirler” diye düşünüyor. Malum biz emanetçiyiz. “Burada yatalım, sabah devam edelim” diyor. Öyle yapıyoruz. Ben gene sabah 06. ayaktayım. Şöyle bir çevreyi kolaçan ediyorum. Fotoğraf filan yok.

    Yeniden yola koyulduğumuzda bir arkadaşım aradı. Haberlerden izlemiş ya. “Bina enkazları kaldırıldı. Neyin fotoğrafını çekeceksin. Geç kalmadın mı;” dedi. Kendisine yıkılan binaları değil, dağılan yaşamları yazmak istediğimi, deprem anını değil, deprem sonrasını konuşmaya gittiğimi. Beton değil insan hikayelerinin peşinde olduğumu söyledim.

    VE NİHAYET ELAZIĞ

    Sabah 09.30 sularında Elazığ tabelasının önünden geçiyoruz. Bu arada yol boyu yardım konvoyları ile karşılaştığımızı söylememe gerek yok değil mi? Elazığ’da irtibat kurduğumuz kişi, AFAD deposuna değil, başka bir yere gideceğimizi söylüyor. “Burası daha sakin sıra beklemezsiniz” diyor. Ben de bir an önce malzemeyi teslim edip şehirde gezinmek, insanlarla “yarın” hakkında ne düşündüğünü sormak istiyorum. Ama öyle değil, verilen koordinat bizi AFAD’ın merkez deposuna götürüyor.

    Elazığ Organize Sanayi Bölgesi, kent merkezine 15 km civarında. Sabah kahvaltı yapmadan yola çıkmışız Malatya'yı teğet geçmiş, Elazığ'ın içinden geçip gelmişiz. Bişeyler atıştıracak yer görmemişiz yol üstünde. E malum, bünyede şeker var. Sık ama az yemek yiyen bi beslenme alışkanlığı edindik. (Evdeki bile inanmasa da.)

    TÜTÜNCÜ ELAZIĞLI MI?

    Tırı sıraya soktuk. Önümüzde 4 tane var, içerde boşaltma aşamasında olanlar hariç. “Sahi, bizim buralarda böyle bir durum doğsa, o deponun çevresinde köfteden kokorece ne ararsan bulacağın tezgahlar kurulur. “Deprem mahmurluğu mu?” bakıyoruz o da değil. Yan taraftaki deponun güvenlikçisine sorduk, burada işyerleri kendi yemeğini çıkardığı için lokanta filan bulunmazmış.

    Aziz Google ne güne duruyor. Şöyle bir bakıyoruz, ilk çıkan işletmeyi telefonla arıyoruz. Kendisi çiğ köfteci. Nereden geldiğimizi soruyor. “Antalya Kepez” deyince seste bir heyecan. “Sizin belediye başkanınız Elazığlı değil miydi?” Diye soruyor önce. “Hayır ama dün buradaydı, tv demi gördünüz?” diyorum evet öyleymiş.

    Bu kez aynı güvenlikçiye kent merkezine ulaşımı soruyorum. Biraz zahmetli. Görevli Jandarma Trafik Komiserinden yardım istiyorum. Beni bir araç ile anayola yolluyor, ama o ne? Adam anayola gitmiyormuş. Bir başka deponun kapısında beni indiriyor. Güvenlikçiye beni ana yola birileriyle yollamasını tembihliyor.






     


Yorum Yap